Kamis, 28 November 2013

english text



Teacher educators
will need to be discerning in their judgement of
who the new edition is now best suited to. The
book will undoubtedly continue its strong
contribution to the ELT profession, but to di¤erent
audiences in di¤erent ways.
References
Baumann, J. 1996. ‘Conflict or compatibility in
classroom enquiry: one teacher’s struggle to
balance teaching and research’. Educational
Researcher 25/7: 29–36.
Dewey, J. 1933. How we think: A restatement of the
relation of reflective thinking to the educative process.
Boston: D. C. Heath.
Kuhn T. 1963 ‘The function of dogma in scientific
research’ in A. C. Crombie (ed.). Scientific Change.
London: Heinemann.
Ramani, E. 1987. ‘Theorizing from the classroom’.
ELT Journal 41/1: 3–11.
Widdowson, H. G. 1990. Aspects of Language
Teaching. Oxford: Oxford University Press.
The reviewer
Tricia Hedge is a Senior Lecturer in the Centre for
English Language Teacher Education at the
University of Warwick. She is course leader for the
Doctorate in Education, and teaches Applied
Linguistics, ELT Professional Practice, and
Educational Management on MA programmes,
and short courses for teachers. Her main interests
are in teacher education, curriculum design, and
the teaching of reading and writing. Her
publications include Using Readers in Language
Teaching (Macmillan), Writing (Oxford University
Press), Power, Pedagogy, and Practice (Oxford
University Press, co-edited with Norman Whitney),
and Teaching and Learning in the Language
Classroom (Oxford University Press).
Email: P.A.Hedge@warwick.ac.uk
Humanising Your Coursebook
M. Rinvolucri
First Person Publishing/English Teaching
Professional, DELTA Publishing 2002 96 pp., £13.25
isbn: 0 954198 60 3
When I get a new textbook I am as excited as my
students are at the beginning of every new school
year. Usually I spend part of my summer holidays
reading the new textbook, digesting the teacher’s
book, listening to the tapes, or watching videotapes
and doing exercises myself. It is so exciting! I try to
imagine how the activities will work, speculate
about whether the students will accept a particular
task or not, and about whether the materials really
take my students to where I want them to be. But
this enthusiasm of mine, and that of my students,
tends to get less and less by the end of the school
year.
Why? It’s diªcult to say. Maybe partly because a
textbook that might at first seem interesting and
intriguing eventually gets too familiar and
unexciting. For me, no matter how good a textbook
is, after I have taught it twice or three times, I
definitely start feeling more and more bored—I
know the texts by heart, I know all the answers, and
moreover, I even know the mistakes my students
will make. This is one of the issues expressed by
teachers at many teacher-training seminars: they
feel that they have squeezed the textbook dry, and it
has less and less to o¤er. Besides that, there is an
additional danger of losing contact with the
students, and just teaching the textbook.
No wonder, then, that I get through with my
textbook far ahead of the end of the year, and still
see that my students’ language skills and
knowledge are poor. All this leads me to self-doubt,
frustration, and burnout. And at this point, what I
really need is: ideas and yet more ideas that I can
use in order to get in touch with my students again,
survive, and escape the routine. Mario Rinvolucri’s
new book is one that can give you new ideas and
perspectives. An additional bonus of this book is
getting your creative juices flowing—you are
provided with an activity and variations, and all of a
sudden you see that there is much more in the

Reviews 405Punapa panjenengan luwe? Sanes luwe sacara badaniah, nanging punapa panjenengan ngraosaken luwe bab langkung ingkang wonten ing gesang panjenengan? Punapa punika bab ing salebeting manah panjenengan ingkang dereng nate damel marem? Menawi makaten, Yesus punika marginipun! Pangandikane Gusti Yesus, “Aku iki roti panguripan; sing sapa marani Aku, iku ora bakal luwe maneh, sarta sing sapa pracaya marang Aku, iku ora bakal ngelak maneh” (Yokhanan 6:35).

Panjenengan bingung? Panjenengan dereng nate manggih margi utawi tujuan salebeting gesang? Punapa katingalipun kados dene tiyang ingkang kapejahan lampu lan mboten saged manggih gantosipun? Menawi makaten, namung Yesus punika marginipun. Yesus paring dhawuh, “Aku iki pepadhanging jagad; sing sapa ngetut-buri Aku, ora bakal lumaku ana ing pepeteng, nanging bakal nduweni padhanging urip” (Yokhanan 8:12).

Panjenengan nate ngraosaken kados kakuncen saking gesang? Punapa panjenengan sampun nyobi sawetawis kori, lan namung manggih kakosongan ing sawingkinging kori lan mboten migunani? Punapa panjenengan ngupados margi tumuju satunggaling gesang ingkang migunani? Menawi makaten, Yesus punika marginipun! Yesus ngandika,”Aku iki lawange; sapa kang lumebune metu ing Aku, iku bakal kapitulungan rahayu, sarta bakal lumebu lan metu, apadene bakal nemu pangonan” (Yokhanan 10:9).

Punapa tiyang sanes sami ngendelaken panjenengan wonten ing kasisahan? Punapa pasrawungan panjenengan kraos cethek lan kosong? Punapa raosipun sadaya tiyang namung nyobi mendhet kauntungan pribadi tanpo ngrahito tyang sanes? Menawi makatenmenopo kanggenipun pamomong Jawi, Yesus punika marginipun! Yesus ngandika, “Iya Aku ini pangon kang utama. Pangon kang utama iku ngetohake nyawane kanggo wedhus-wedhuse.... Aku ini pangon yang utama sarta Aku niteni kang dadi wedhus-wedhusKu lan wedhus-wedhusKu pada wanuh marang Aku” (Yokhanan 10:11, 14).

Panjenengan kwatos kaliyan punapa ingkang badhe kadadosan sasampunipun gesang punika? Panjenengan bosen wonten ing salebeting gesang panjenengan tumprap bab-bab ingkang namung kebak ing sesakit lan karisakan? Punapa kadang kala panjenengan rumaos gojak-gajek punapa gesang punika migunani? Punapa panjenengan kepingin gesang sasampunipun panjenengan pejah? Menawi makaten, Yesus punika marginipun! Yesus ngandika, “Iya Aku iki patangen lan kauripan. Sing sapa pracaya marang Aku bakal urip, sanadyan wus mati. Lak sok wonga kang urip sarta pracaya marang Aku, iku ora bakal mati ing salawas-lawase. Kowe apa pracaya marang iku?” (Yokhanan 11:25-26).

Punapa margi punika? Punapa kaleresan punika? Punapa gesang punika? Yesus paring wangsulan, “Aku iki dalane sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku” (Yokhanan 14:6).

Luwe ingkang panjenengan raosaken punika luwe ing karohanen, lan namung saged kaisi dening Yesus. Inggih namung Yesus kemawon ingkang saged ngusir pepeteng. Yesus punika gapura tumuju kamaremaning gesang. Yesus punika kanca lan pangen ingkang panjenengan padosi. Yesus punika gesang – ing jagad punika lan ing wekdal ngajeng. Yesus punika margining kawilujengan!

Dasaripun panjenengan kraos luwe, dasaripun panjenengan rumaos ical ing satengahing pepeteng, dasaripun panjenengan mboten saged manggih piguna salebeting gesang, punika karana panjenengan tebih saking Gusti Allah. Kitab Suci nyariosaken dhumateng kita bilih kita sadaya sampun dosa, lan lajeng tebih saking Gusti (Pangaduh 7:20; Rum 3:23). Kakosongan ingkang panjenengan raosaken ing manah panjenengan punika raosing kecalan Gusti saking gesang panjenengan. Kita katitahaken supados nggadahi sesambetan kaliyan Gusti. Nanging karana dosa kita, kita kapisahaken saking sesambetan punika. Malahan langkung awon malih, dosa kita badhe murugaken kita kapisahaken saking Gusti tumprap sadaya kalanggengan, gesang punika lan ing wekdal ngajeng (Rum 6:23; Yokhanan 3:36).

Kadospundi bab punika saged kapecahaken? Yesus punika marginipun! Yesus piyambak nanggel dosa kita (2 Korinta 5:21). Yesus seda nggantosaken kita (Rum 5:8), nanggel paukuman ingkang pantesipun kangge kita. Tigangdintenipun, Yesus wungu saking seda, mbuktekaken kamenanganipun saking dosa lan pejah (Rum 6:4-5). Kangge punapa Panjenenganipun nindakaken punika? Yesus piyambak sampun paring wangsulan tumprap pitaken punika, “Ora ana katresnan kang gedhene ngluwihi katresnaning wong kang ngetohake nyawane kanggo nglabuhi mitra-mitrane” (Yokhanan 15:13). Yesus seda supados kita saged gesang. Menawi kita masrahaken kapitadosan wonten ing Yesus, pitados bilih sedanipun kangge ngruwat dosa kita – sadaya dosa kita kaapunten lan kaimbah resik. Salajengipun raos luwe karohanen kita kamaremaken. Pepadang badhe kagesangaken. Kita badhe lumebet ing gesang ingkang migunani. Kita badhe mangertosi kanca sejatos ingkang leres lan pangen ingkang sae. Kita badhe mangertosi bilih kita badhe nggadahi gesang sasampunipun kita pejah – gesang katangekaken wonten ing swarga sarta kalanggengan kaliyan Yesus!

“Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng” (Yokhanan 3:16).

Punapo panjenengan sampun damel pancasan tumprap Kristus sarana punapa ingkang sampun panjenengan waos? Menawi sampun, sumangga klik wonten ing seratan “Kula sampun nampi Kristus dinten punika” ing ngandap.

Tidak ada komentar:

Posting Komentar